Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.
21:00
[...] poczucie wewnętrznej słabości. Uczucie to przejawia się w stosunku do samego siebie, do innych i do losu w ogóle. W skrócie można je opisać, jako głębokie poczucie, że jest się kimś mało ważnym czy wręcz zerem, poczucie, że jest się jakby trzciną na wietrze, łatwo poddającą się podmuchom, poczucie że inni mają nad nami władzę, że trzeba tańczyć tak, jak oni zagrają, poczucie ujawniające się w skłonności do nadmiernej uległości i w obronnym, przesadnym zwracaniu uwagi na sprawy kontroli i postawienia na swoim; poczucie uzależnienia od uczuć i ocen innych ludzi, przejawiające się w nadmiernie silnej potrzebie miłości i w nadmiernie silnym lęku przed dezaprobatą; poczucie, że nie ma się nic do powiedzenia we własnym życiu, bo inni są za nie odpowiedzialni i podejmują za nas decyzje; poczucie, że dobro i zło pochodzą z zewnątrz, a człowiek jest zupełnie bezradny wobec losu, co w aspekcie negatywnym przyjmuje postać poczucia niechybnej zguby, a w aspekcie pozytywnym — oczekiwania jakiegoś cudu, który się może zdarzyć nawet bez kiwnięcia palcem [...]; poczucie, że jest się tylko podległą marionetką.
— Karen Horney, "Neurotyczna osobowość naszych czasów"
Reposted byMagnolia11MaryiczarysziiizMagnolia11havingdreamsgittaarainklifelesscytatymyloveemuzyczkaolawieihuntyoursoulqBIsMep

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl